European Film Festival - Palić

You are here: Festival

Nagrade

NAGRADE

Žan Mark Bar i Zoran Simjanović dobitnici nagrade „Aleksandar Lifka“

Prestižnu nagradu „Aleksandar Lifka“, koju Festival evropskog filma Palić dodeljuje za izuzetan doprinos evropskoj kinematografiji, ove godine će dobiti francuski glumac, reditelj i producent Žan Mark Bar (Jean-Marc Barr) i srpski kompozitor i muzičar Zoran Simjanović. Laureatima će nagrade biti uručene na Festivalu.

Francuski glumac, reditelj, scenarista i producent Žan Mark Bar je specifična pojava u svetskoj kinematografiji po celovitosti i integritetu svoje umetničke ličnosti.
Studirao je filozofiju na Kalifornijskom univerzitetu u Los Anđelesu, Pariskom konzervatorijumu i Sorboni, a dramsku umetnost u Guildhall School of Music and Drama u Londonu. Svoje prvo glumačko iskustvo stekao je u pozorištu, u Francuskoj, sredinom 80-ih, da bi dalji glumački put nastavio na televiziji i filmu gde će ostvariti zapažene uloge u filmovima poput Nada i slava (Hope and Glory, 1987) reditelja Džona Burmana (John Boorman), filmu Veliko plavetnilo (The Big Blue, 1988) Luka Besona (Luc Besson) koji mu je doneo svetsku popularnost, ujedno postavši primer umetnički relevantnog i finansijski uspešnog filma (finansijski najuspešnije francusko ostvarenje tokom 80-ih). Žan Mark Bar je 1991. glumio u filmu kontroverznog danskog reditelja Larsa fon Trira (Lars von Trier) Evropa (Europa), što je predstavljalo početak njegove buduće plodne saradnje sa ovim danskim rediteljem. Mark Bar se pojavljuje u nekoliko najpoznatijih ostvarenja čuvenog Danca – Kroz talase (Breaking the Waves, 1966), Ples u tami (Dancer in the Dark, 2000), Dogvil (Dogville, 2004), Manderlej (Manderlay, 2005) i The Boss of It All (2006).
Ovaj poslovno-prijateljski odnos sa fon Trirom inspirisao je i podstakao Mark Bara da se upusti u rediteljske vode u kojima je debitovao 1999. godine filmom Ljubavnici (Lovers) koji je ujedno producirao i napisao. Za svoj rediteljski prvenac nagrađen je iste godine specijalnim FIPRESCI priznanjem na Cottbus Film Festival of Young East European Cinema. Iz ovog debija izrodila se Mark Barova trilogija koju pored Ljubavnika čine Too Much Flesh (2000) i Being Light (2001) koji je režirao sa Paskalom Arnoldom (Pascal Arnold).
Kao glumac, ovaj svestrani Francuz odlikuje se umetničkim integritetom u odabiru uloga, tako da je do sada radio kako sa mladim rediteljima debitantima, tako i sa iskusnim i poznatim imenima poput pomenutih Burmana i fon Trira, te Raula Ruiza (Raoul Ruiz), Džejmsa Ajvorija (James Ivory) i Brusa Beresforda (Bruce Beresford). Mark Bar je umetnički vezan i za naše prostore, budući da je tokom dosadašnje karijere kao glumac sarađivao sa srpskim rediteljima - Lordanom Zafranovićem (Balkan Island: The Last Story of the Century, 1997) i sa mladim Bojanom Vuletićem (Praktični vodič kroz Beograd sa pevanjem i plakanjem, 2011).

Srpski kompozitor i muzičar Zoran Simjanović od malih nogu ulazi u svet muzike kojim se, do danas, bavi i kao muzičar u okviru različitih žanrova, i kao teoretičar i pedagog.
Nakon muzičke škole "Mokranjac" i Fakulteta muzičke umetnosti (Muzička akademija) u Beogradu, Simjanović je sa svojim rok sastavima Siluete i Elipse ostavio trag u počecima istorije domaćeg rokenrola 60-ih, osvojivši više domaćih i međunarodnih nagrada. Takođe je pisao i pop kompozicije za prijatelje pevače, sa kojima su veoma uspešno učestvovali na domaćim festivalima.
Scenskom muzikom je počeo da se bavi 1975. godine i od tada sarađuje sa filmskim produkcijama, televizijama i pozorištima kod nas i u svetu. Do 2005. uradio je muziku za 61 igrani film, preko 50 TV filmova i serija, preko 50 crtanih i kratkih filmova i preko 500 reklamnih spotova, kao i za tridesetak domaćih predstava u svim beogradskim pozorištima.
Među ostalim brojnim nagradama, dobitnik je dve Zlatne arene za rad na ostvarenjima Miris poljskog cveća (1978) i Balkan ekspres (1983). Filmovi za koje je Zoran Simjanović pisao muziku osvajali su nagrade na svim velikim svetskim festivalima (Kan, Venecija, Montreal, Manila, San Sebastijan, Valencija, Korzika, Istambul i drugi).

Od 1993. godine predaje primenjenu muziku na Fakultetu dramskih umetnosti (FDU), od 1999. do 2002. i na Fakultetu muzičke umetnosti (FMU) u Beogradu, a od 2000. do 2003. i na Fakultetu dramskih umjetnosti (FDU) na Cetinju. Predavao je i u filmskoj školi ”Dunav filma”, Višoj elektrotehničkoj školi u Beogradu, kao i na Akademiji umetnosti ”Braća Karić”.
„Narodna knjiga“ mu je izdala biografsku knjigu ”Kako sam postao i prestao da budem roker”. Član je Evropske filmske akademije, SACEM-a francuskog udruženja kompozitora kao i ASIFE svetskog udruženja za animirani film.

Dobitnik je „Nagrade grada Beograda za film i radio-televizijsko stvaralaštvo“ za 2002. godinu za film Kordon i tri muzička CD-a Jedna tema jedan film.

Underground Spirit Award

Dobitnik nagrade Underground Spirit 2012 za izuzetan rad na polju nezavisnog filma i jedinstvenu autorsku poetiku izgrađenu van glavnih tokova filmske industrije je škotski reditelj norveškog porekla Jern Utkilen (Joern Utkilen). Utkilen se filmskoj javnosti predstavio 1999. godine duhovitim niskobudžetnim filmom MOJ POSAO / MY JOB kojim je osvojio nagradu za najbolji britanski kratki film na festivalu u Edinburgu. Iste godine, kao producent osvaja BAFTA nagradu za najbolji britanski film sa WHO’S MY FAVOURITE GIRL reditelja Edrijena Mekdauala (Adrian McDowall). Njegovi filmovi na komičan, često banalan način predstavljaju svakodnevicu neobičnih stanovnika škotske provincije. Kontroverznim kratkometražnim filmom LITTLE RED HOODIE (2010) biva ponovo nominovan za BAFTA nagradu kao predstavnik Škotske. Jern povremeno radi i pod pseudonimom Jeorge Elkin i ove godine osvaja nagradu nagradu publike na prestižnom festival Klermon Feran u Francuskoj za film VETAR IZNAD JEZERA / WIND OVER LAKE. Trenutno priprema svoj prvi dugometražni film.
Da podsetimo, nagrada Underground Spirit je ustanovljena 2008. godine I dosadašnji dobitnici su francuski pank-pesnik i sineasta FJ Ossang, nemački reditelj Uli M. Schueppel, kultni nosilac crnog talasa u SFRJ Želimir Žilnik I švedski dvojac Ola Simonsson I Johannes Stjarne Nilson
Retrospektiva najznačajnijih filmova Jerna Utkilena će biti prikazana u toku Festivala evropskog filma Palić gde će mu biti uručena i ova jedinstvena nagrada, dok će se film VETAR IZNAD JEZERA prikazati u okviru programa Mladi duh Evrope.

FESTIVALSKE NAGRADE

Festival evropskog filma Palić dodeljuje nagrade Zlatni toranj za najbolji film i Palićki toranj za najbolju režiju, a dodeljuje se i Specijalna nagradu žirija.

Međunarodni žiri kritike dodeljuje nagradu za najbolji film iz programa Paralele i sudari

I ove godine selekcija Mladi duh Evrope nagrađuje evropskog filmskog stvaraoca nagradom ERSTE Underground Spirit.

DRUŠTVO FILMSKIH VELIKANA EVROPE

Nagrada „Aleksandar Lifka", kojom Festival evropskog filma na Paliću nagrađuje filmske stvaraoce za izuzetan doprinos kinematografiji Evrope, dodeljuje se od 2000. godine. Prvi dobitnici ovog priznjanja bili su mađarski reditelj i scenarista Mikloš Jančo i srpska glumica Milena Dravić. Evo i kompletanog spiska svih dosadašnjih dobitnika ove prestižne nagrade:

2000.

Milena Dravić

Mikloš Jančo (Miklos Jancso) - Mađarska (Hungary)

2001.

Dušan Makavejev

Jirži Mencel (Jiri Menzel) - Češka (Czech Republic)

2002.

Gordan Mihić

Lučijan Pintilije (Lucian Pintilie) - Rumunija (Romania)

2003.

Mladomir Puriša Đorđević

Kšištof Zanusi (Krzysztof Zanussi) - Poljska (Poland)